De behoefte van mensen om elkaar te ontmoeten, voel ik totaal niet. kan weken zonder een praatje of een groet, volkomen op mijn gemak met het leventje dat ik in mijn eentje leef. Maar zo af en toe probeer ik hier een afgewogen dosis chaos in toe te laten. Dat zocht ik vanavond in cafe Ons Kent Ons.

Het was er benauwd, druk en lawaaierg: omstandigheden die in een café samenkomen tot gezelligheid.