Blijkbaar was mijn plan niet meer nodig. lachte terug en kwam opgelucht dichterbij. Ze bleef lachen, maar leek me niet meer recht in de ogen te kijken. Plotseling werd ik op mijn schouder getikt. Verheugd keek ik om, om te zien wie me nog meer wilde spreken. Maar voordat ik het in de gaten had, stond het meisje voor me in een omhelzing met de jongen die me aantikte.

Ik werd klein. Cafe Ons Kent Ons was geen plaats voor mij. Ik voelde me schuldig omdat ik ruimte innam en op de goede sfeer parasiteerde.

Na een tijdje roerloos stil staan, heb ik mezelf uit het cafe verwijderd.