Zojuist stond op van mijn computer. Even wankelde ik, tot het stromen van mijn bloed aan mijn staande houding was aangepast. Bij het openen van de gordijnen constateerde ik dat het alweer donker was geworden.

Ik heb me maar weer genesteld achter het beeldscherm, waarvan ik de helderheid zelf kan instellen. Hier voel ik me zo in mijn element, dat de rest van mijn leven me soms ontgaat. Ik ben superman die zijn bril niet meer kan vinden. Intussen is Clark Kent spoorloos verdwenen.