Het is eruit! heb een gedicht geschreven.

Het gaat over een eenvoudige man die door een lang verdrongen oerdrift argeloos wordt losgerukt uit zijn gedachteloze alledaagse beslommeringen en een noodzakelijk pijnlijk -maar ook verhelderend en mogelijk zelfs bevrijdend- inzicht krijgt in zijn netelige positie:

Zie de vogel, ver boven je.
En wees de vogel die op je neerkijkt.
Op die man daar beneden.
Die man op wie je neerkijkt.

snap je?

 

  Koffie
Koffie
Koffie
Koffie
Koffie
Koffie
Zwijg stil iedereen
Koffie   De grote koffiepot
van charlot
was degene die
de sleur van de buurt
verloste van toestanden
al van s'morgens vroeg
stond de geurige koffie klaar
het was een idee van charlot
met een lekkere tas koffie
kon ieder de dag weer aan
ieder hield van haar
de buren waren content
ze werden dagelijks door
charlot verwend

(Annie  Van Hees)

Gedichteninspiratie Begin gewoon met de eerste drie woorden die je in de trein opvangtOde aan de liefde    Als de ochtend weer 
Gruwelijk aanbreekt 
De donkerte en de kou 
Trotserend gapend en 
Worstelend de weg naar 
De tandenborstel zoekt 
De douche soms vindt 
De sokken van gisteren 
Ontbijt door de strot 
Cornflakes 
Met water en pillen 
Spoelen en kokhalzen 
Het gekrab van de ramen 
De koude knokkels 
De file de gevechten 
Met maloten als ik 
Op weg naar 
Het lange gezicht 
Van de baas en de rest 
De mappen het papier 
Computer loopt vast 
De telefoon het gezeur 
De ellende de sleur 
De pijn van bestaan 
Van werkend 
Doodgaan 

Vaarwel