CommentaarPOETE MAUDIT In een wereld waar Mens geboeid chat en surft en schermpje kijkt, is de počte maudit onbestaand, de dichter heeft hernia. Ik neem het boekje uit het rek. Wie heeft thee gezet? Koffie graag. De dichter schrijft: ''Ik ben een god in 't diepst van mijn gedichten.'' De dichter klankbord voor rebel, revolte, revolutie, met chaos dreigen, splijtzwam. Ik zet het boekje in het rek, plooi het woord tot macht, genadestoot, spiets het aan de bomen in mijn droom, de letters huiveren, vallen, blank is het land der dichters. Het boekje in het rek pijnstoot een gil, hernia weet je nog? De dichter is dood, ik overleef. De bib sluit vrijdag om acht. Vandaag gedichtendag als ik mijn woorden naakt voor je leg ontdaan van wat verleden heet ik mezelf ontrafel en elke zuivere vezel aan je voeten leg noem je dat dan liefde of is het slechts het zoeken van een dichter die zichzelf de liefde schrijft en jou bemint met uitgewoonde zinnen [Anne Toulet - pensar no es saber]best aardig gedichtje...Gedichtendag 2007 in teken van stilte ................................................. ................................................. ................................................. ................................................................................................................................................... ........................................................................................... snap je? niet helemaalvan bovenaf? het is altijd goed om jezelf van bovenaf te bezien.....dat relativeert!! zelfs die lange neus wordt dan korter :)

Het is eruit! heb een gedicht geschreven.

Het gaat over een eenvoudige man die door een lang verdrongen oerdrift argeloos wordt losgerukt uit zijn gedachteloze alledaagse beslommeringen en een noodzakelijk pijnlijk -maar ook verhelderend en mogelijk zelfs bevrijdend- inzicht krijgt in zijn netelige positie:

Zie de vogel, ver boven je.
En wees de vogel die op je neerkijkt.
Op die man daar beneden.
Die man op wie je neerkijkt.

snap je?