“Ja, heb slecht geslapen en heel raar gedroomd. Ik had heel erge dorst, maar in plaats van op te staan en water te drinken, sliep ik verder en droomde ik dat ik water dronk. De hele nacht. Heeft u dat ook weleens?”

Zo stond ik al een tijdje, in gedachten verzonken, starend naar de mevrouw en Foefoe, die herhaaldelijk aan zijn neus likte. “Is er iets?” vroeg mevrouw plotseling. Ik schrok even van haar echte stemgeluid, al klonk het even zacht en vriendelijk als ik me had voorgesteld. “Nee, niets,” antwoordde ik vlug. Daarna liep ik wat heen en weer. Tevergeefs vroeg ik me nog af of zij weleens zo raar droomde. Wat is het toch vervelend als mensen je uit je gedachten halen.