| het is maar een kwestie van omdraaiing, dan kunnen de fleurige pakkies blijven. zo van er was eens een grote groep zwarte mannen die uit bescheidenheid liever anoniem bleven dus zichzelf allemaal piet noemden. zij gaven graag kadootjes aan brave kindertjes. maar omdat de ouders van die kindertjes vaak bang waren voor die exotische mannen met onbekende gelovigheden namen de toegeeflijke pieten een witte mijtermans in dienst als intermediair. zoals het een waar witmans in een grotendeels -vooral des winters- wittig land betaamt profileerde deze regelneef zich al gauw te groots, als zijnde belangrijk, de baas, sint, goed en heilig man, dat soort titels, en dat misverstand leeft nog tot op de dag van vandaag voort in de manier waarop het jaarlijks terugkerende feest der pieten bekeken wordt vooral door de media. maar ja, de pieten willen sint ook pas ontslaan als ze een goede plaatsvervanger kunnen vinden (en dat is moeilijk omdat bescheiden en intermediair paradoxale begrippen zijn) en/of de gemiddelde nederlander ophoudt bang te zijn voor die helemaal niet zo grote groep donkerkleurige mannen. gelukkig is nicolaas ook al lang gewoon bij zijn burgervoornaam bekend en bovendien, oud en kreupel altijd gebonden aan een paard, zal zijn belang vanzelf slinken.
|
|
