| Feministen hebben zich, bij ge brek aan vuurvaste idealen, in de semantiek gestort. Mademoiselle/madame. Juffrouw/ mevrouw. Het gaat niet om de inhoud, het gaat om de schuine streep. Om tralala. Ze willen iets bevechten, maar weten niet wat. Dan maar de etiquette in, wegvluchten in de literaire flora en fauna van het maagdenvlies. Oorlog in de natte dreven van een vocabulaire. Freya Van den Bossche is voor mij madame bij geboorte. Oud vel, zeg maar. Laurette Onkelinx – die vlinder met rimpels – blijft nog twintig jaar mademoiselle. Het is een aura, niet te beredeneren. Voor evenveel illusie wordt Laurette een onuitstaanbare zeurtante. De veertig ver voorbij werd ik door een halfgod eens aangesproken met ‘Jeunehomme’. Ik had hem wel kunnen zoenen. Dieper kon eer niet gaan. Ik voelde me ter plekke tijdloos worden, helemaal geordend voor de toekomst. Voor nieuw leven.
Jeunehomme, mademoiselle: vive la jeunesse!
-{Hugo Camps - De Morgen}-
|
|
