| weet ik dat geluk en mensen héel kwetsbaar zijn, vandaar de enigszins kromme tekst. Koetster je vriendschappen, elk straaltje zonlicht, elk prettig samenzijn. En wees je er niet constant bewust van, wat had kunnen zijn, de dingen die je niet goed af hebt kunnen maken. Ik zou het wel van de daken af willen schreeuwen; wees een beetje goed voor jezelf! Ontleen je identiteit niet aan alles wat misging. Want het is uiteindelijk zeer de vraag of dat eigelijk wel zo is. Gaat het er in weze eigelijk niet veel meer om wat je ervan geleerd hebt? Wat is het wezen van een vergissing?
Dat is toch ervaren dat het zo niet goed ging? Dan krijg je toch meteen de kans het een volgende keer anders te doen?
|
|
