| Ik lach altijd maar om de mens en al zijn gekke gewoontes. Het is allemaal 'doordacht' en 'praktisch' maar als je er de mensen naar vraagt, blijkt dat ze op de automaat leven. Ik merk het bij mezelf ook, het doorhobbelen op ondoordachte gewoontes. Ik probeer me er bewust van te zijn en mijn eigen lijn te trekken, maar dan val je al gauw buiten de groep. Binnen de groep is het leven makkelijker. Dus vandaar mijn gepor binnen de groep en niet mijn volledige distancie. Het leven is immers niet iets om hard voor te knokken aangezien het leven zelf het product is. Ik probeer het goede product te herkennen en af en toe bij te sturen. Dat liever dan bezigzijn met later en de toekomst en vooruit hollen en daar aangekomen erachterkomen dat het toch om het heden ging. Gemiste kans voor velen, naar ik denk.
|
|