| Ik vond het een mooi verhaaltje. soms durf ik wel eens wat te zeggen zo van iets om het ijs te breken. Ik word er steeds beter in dan verzin ik een heel onbenulige/vervreemde/halsoverligende/lieflijke vraag met een vervolg vraag* het hankt er van af wie ik voor me heb. De persoon word eerst ge skriend op zijn kreativen vermogen, dan komt de vraag.. ik vlap hem er uit zonder te weten wat het worden zal. daar na coriseer ik hem met een gewone vraag er agteraan dat doe ik dan zo dat we de tijd hebben om van onze schik te bekomen of zo. Helaas durf ik dan nooit te vragen om een niewe ontmoeting of een etentje bij mij thuis, daar is deze jongen/damen dan veels te schoon voor.
|
|